سلام والدی

سلام والدی. از وقتی ایده اینجا رو دیدم علاقمند شدم به شدت بهش و گفتم آها، همون جاییه که برای نوشتن میخوام. همه چیز ارومه، همه چیز برای نوشتن بهینه شده و دوست داشتنی و مینیماله :)

موقع شروع نوشتن این آهنگ داشت توی خونه رومینا پلی میشد. همیشه دوست داشتم موقع نوشتن آهنگی که هم که دارم گوش میدم رو یه جایی جا بدم که بتونم حسمو موقع نوشتن بهتر منتقل کنم.

راستش از جایی که یادم میاد احساسات برام مهم بود ولی بهشون کمتر اهمیت میدادم و یا پست تر میدونستمشون. دین همیشه میگفت باید دنبال هدف بالا تر باشی با خوشی های زود گذر سرگرم نشی و برای من معنیش این بود احساسات و خواسته هام رو نادیده بگیرم. از یه جایی به بعد شروع کردم بیشتر خودمو ببینم، بیشتر خودم باشم و یجورایی شروع اینی که هستم رو از اونجا میبینم.

اینجا رو دوست دارم و بیشتر مینویسم اما نیاز به یه شروع بی سر و ته داشتم برای اولین نوشته :)